Allah dostu,kendini ibadete vermisbir dervis,çölde yalnızlıga çekilmis.Birgün padisahın yolu da oradan geçmis.İç dünyasındaki huzur ve mutluluk icinde yasayan dervis,başını kaldırıp padisaha bakmamış bile.Her gittigi yerde,büyük ilgi görmeye,el etek öptürmeye alısık olan padisah,dervisin bu halini garipsemis.Öfkelenerek:
_Bu ne saygısızlıktır,dıye bagırmıs
Vezir hemen gidip dervisin yakasına yapısmıs.
_görmüyor musun ,padisahımız geldi.Nıye yerinden kıpırdamıyor,ona saygı göstermıyorsun,dıyerek cıkısmıs
dervis
_Padısaha git söyle, demıs.Ancak bir cıkarı olan, kendısınden bırsey umanlar onun elini etegini öper.Padisah,halkını korumak ve kollamakla görevlidir fakat halk ona saygı göstermek zorunda degildır.İyi bilsin ki ne padisah efendidir, ne de halk onun kölesidir.
Padisah,hem halkına nimet dagıtır
hem onlara bekcılık eder
koyun cobana degil,
coban koyuna hizmet eder
Dünyada kimi muradına erismis
kimi umudunu yitirmistir
kimi kisi cok mutludur
kimi mutsuz olmustur
fakat her kim olursa olsun
Alim, cahil,padisah yahut köle
ölümü tadacaktır
ölüm karsısında herkes
bırbırıne esıt olacaktır
Padısah dervısın sözlerını haklı bulmus
_Ey Allah dostu !beni uyardın,beni icine düstügüm körlükten uyandırdın.dile benden ne dilersen demis
_bir daha beni rahatsız etmemeni dilerim, demis dervis
_bana verecek baska bir ögüdün var mı, diye sormus padısah
dervis
_gücünün kudretinin kıymetini bil,demis çünkü hepsi gelip gecici.